بررسـی اثرات بارش‌های اسیـدی ناشی از احتراق فرآورده‌های نفتی بر سـنگ ‌نماهای ساختمانی؛ مطالعه موردی بارندگی پس از حادثه انبار نفت شهران تهران

همکاران

نویسنده
خ قائم مقام، ساختمان 216، پلاک 186، طبقه 2، واحد 19
چکیده
وقوع آتش‌سوزی و احتراق گسترده ترکیبات نفتی در مراکز ذخیره سوخت، علاوه بر پیامدهای مستقیم زیست‌محیطی، می‌تواند سبب ایجاد بارش‌های اسیدی موضعی و آسیب به زیرساخت‌های شهری شود. در جریان جنگ رمضان و پس از هدف قرار گرفتن انبار نفت شهران تهران، حجم بالایی از ترکیبات گوگردی، اکسیدهای نیتروژن، هیدروکربن‌های نسوخته و ذرات معلق وارد اتمسفر شد.
متعاقب این حادثه، بارندگی رخ‌داده در مناطق مختلف تهران شرایطی مشابه باران اسیدی ایجاد کرد که آثار آن به‌ویژه بر سنگ‌نماهای ساختمانی قابل مشاهده بود.
این مقاله با رویکردی تخصصی در حوزه شیمی محیط‌زیست و مصالح ساختمانی، به بررسی مکانیسم‌های شیمیایی تخریب سنگ‌ نماها در اثر چنین بارش‌هایی می‌پردازد. نتایج نشان می‌دهد سنگ‌های کربناته مانند تراورتن و مرمر بیشترین آسیب‌پذیری را در برابر اسیدهای سولفوریک و نیتریک دارند و تخریب‌هایی نظیر کاهش براقیت، پوسته‌شدگی، افزایش تخلخل، تغییر رنگ و افت مقاومت مکانیکی در آن‌ها رخ می‌دهد. همچنین ذرات دوده و فلزات سنگین ناشی از احتراق، فرآیند فرسایش شیمیایی را تشدید می‌کنند. این موضوع ضرورت بازنگری در انتخاب مصالح نما، اجرای پوشش‌های محافظ و پایش شیمیایی آلودگی‌های شهری را بیش از پیش آشکار می‌سازد.

کلمات کلیدی

باران اسیدی، انبار نفت شهران، جنگ رمضان، سنگ‌نمای ساختمان، تراورتن، آلودگی هوا، خوردگی شیمیایی، شیمی محیط‌زیست، فرسایش مصالح ساختمانی، دی‌اکسید گوگرد، اکسیدهای نیتروژن

مقدمه:

نمای ساختمان در شهرهای بزرگ، علاوه بر نقش معماری و زیبایی‌شناسی، به‌عنوان نخستین سطح تماس سازه با آلاینده‌های جوی شناخته می‌شود. در کلان‌شهری مانند تهران که همواره با آلودگی هوا مواجه است، وقوع حوادث جنگی و احتراق گسترده مواد نفتی می‌تواند شرایط اتمسفری را به‌شدت بحرانی‌تر کند.

یکی از مهم‌ترین پیامدهای شیمیایی چنین رویدادهایی، تشکیل باران‌های اسیدی است؛ پدیده‌ای که آثار مخرب آن بر پوشش گیاهی، منابع آبی و مصالح ساختمانی سال‌هاست در مطالعات محیط‌زیستی جهان مورد توجه قرار گرفته است.

پس از حادثه هدف قرار گرفتن انبار نفت شهران در جریان جنگ رمضان، حجم عظیمی از دود، ترکیبات گوگردی و اکسیدهای نیتروژن وارد لایه‌های پایین اتمسفر تهران شد. در ادامه، بارندگی رخ‌داده در سطح شهر سبب انتقال این ترکیبات اسیدی به سطوح ساختمانی شد.

بسیاری از کارشناسان حوزه مصالح و شیمی محیط‌زیست معتقدند بخشی از تغییر رنگ، کدرشدگی و افت کیفیت برخی سنگ‌نماهای شهری در آن بازه زمانی، می‌تواند ناشی از همین واکنش‌های شیمیایی باشد.

مکانیسم تشکیل باران سیاه پس از احتراق مواد نفتی

فرآورده‌های نفتی حاوی مقادیر قابل توجهی ترکیبات گوگرددار و هیدروکربن‌های پیچیده هستند. هنگام احتراق گسترده مخازن نفتی، گازهایی نظیر دی‌اکسید گوگرد (SO) و اکسیدهای نیتروژن (NOx) در حجم بالا تولید می‌شوند. این گازها در حضور رطوبت، اکسیژن و رادیکال‌های آزاد موجود در اتمسفر، به اسید سولفوریک (HSO) و اسید نیتریک (HNO) تبدیل می‌شوند.

واکنش‌های اصلی به‌صورت زیر قابل بیان‌اند:

SO + HO HSO

2HSO + O 2HSO

2NO + HO HNO + HNO

قطرات باران حاوی این اسیدها دارای pH پایین‌تری نسبت به بارش طبیعی هستند و در تماس با سطوح ساختمانی، به‌ویژه سنگ‌های آهکی، واکنش‌های تخریبی شدیدی ایجاد می‌کنند.

اثر باران اسیدی بر سنگ‌نماهای ساختمانی تهران

بخش قابل توجهی از نماهای ساختمانی تهران از سنگ‌های کربناته نظیر تراورتن، مرمر و برخی انواع لایم‌استون تشکیل شده‌اند. این سنگ‌ها عمدتاً از کربنات کلسیم (CaCO) ساخته شده‌اند و در برابر اسیدها حساسیت بالایی دارند.

مهم‌ترین واکنش تخریبی به‌صورت زیر رخ می‌دهد:

CaCO + HSO CaSO + CO + HO

در این فرآیند، کربنات کلسیم به سولفات کلسیم تبدیل می‌شود. سولفات کلسیم حاصل، به‌ویژه در حضور رطوبت، می‌تواند به ژیپس تبدیل شود؛ ماده‌ای نرم و شکننده که باعث پوسته‌شدن و کاهش انسجام سطح سنگ می‌شود.

از مهم‌ترین آثار مشاهده‌شده بر سنگ‌نماها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

·        کدرشدگی و از بین رفتن جلای سطح سنگ

·        ایجاد لکه‌های تیره ناشی از جذب دوده و ذرات کربنی

·        افزایش زبری و تخلخل سطح

·        ترک‌های ریز سطحی و پوسته‌پوسته شدن

·        کاهش مقاومت مکانیکی در بلندمدت

·        تسریع نفوذ آب و آلودگی به لایه‌های داخلی سنگ

در برخی مناطق تهران، ترکیب باران سیاه اسیدی با ذرات معلق ناشی از احتراق ناقص، لایه‌ای سیاه‌رنگ روی نماها ایجاد کرد که مشابه پدیده “Black Crust” مشاهده‌شده در بناهای تاریخی صنعتی اروپا است.

نقش نوع سنگ در میزان آسیب‌پذیری

تمام سنگ‌های ساختمانی واکنش یکسانی نسبت به باران اسیدی ندارند. سنگ‌های سیلیکاته مانند گرانیت مقاومت بیشتری در برابر محیط اسیدی دارند، در حالی‌که سنگ‌های آهکی بسیار حساس‌اند. تراورتن که یکی از رایج‌ترین مصالح نمای تهران محسوب می‌شود، به‌دلیل ساختار متخلخل خود، اسید و رطوبت را بیشتر جذب می‌کند و سرعت تخریب در آن بالاتر است.

همچنین کیفیت فرآوری سنگ، نوع رزین مصرفی، میزان جذب آب و حتی جهت تابش نور خورشید بر شدت آسیب مؤثر هستند. نماهایی که در معرض مستقیم بارش و آلودگی قرار دارند، معمولاً تخریب سریع‌تری را تجربه می‌کنند.

راهکارهای کاهش آسیب به نماهای ساختمانی

حوادثی نظیر آتش‌سوزی انبارهای نفتی در جنگ رمضان نشان می‌دهد که انتخاب مصالح نما نباید صرفاً بر اساس زیبایی یا هزینه انجام شود. در شهرهای آلوده و دارای ریسک بالای حوادث صنعتی یا نظامی، مقاومت شیمیایی مصالح اهمیت بالایی دارد.

برخی راهکارهای پیشنهادی عبارت‌اند از:

·        استفاده از سنگ‌های مقاوم‌تر در برابر اسیدها

·        اجرای پوشش‌های نانویی آب‌گریز و ضدآلودگی

·        شست‌وشوی دوره‌ای نما برای حذف ترکیبات اسیدی و دوده

·        کاهش تخلخل سنگ با رزین‌های مقاوم شیمیایی

·        پایش pH بارش‌های شهری در شرایط بحرانی

·        توسعه دستورالعمل‌های تخصصی برای انتخاب مصالح در کلان‌شهرها

نتیجه‌گیری

بارندگی پس از حادثه انبار نفت شهران تهران در جنگ رمضان را می‌توان نمونه‌ای قابل توجه از اثر متقابل بحران‌های زیست‌محیطی و دوام مصالح ساختمانی دانست.

ترکیبات اسیدی ناشی از احتراق فرآورده‌های نفتی، به‌ویژه در تماس با سنگ‌های کربناته، موجب واکنش‌های شیمیایی مخرب و تسریع فرسایش نماهای شهری می‌شوند. این مسئله نه‌تنها از منظر زیبایی‌شناسی شهری، بلکه از دیدگاه دوام سازه، هزینه‌های نگهداری و ایمنی نیز اهمیت دارد.

با توجه به افزایش آلودگی‌های شهری و احتمال وقوع حوادث مشابه، توجه به شیمی محیط‌زیست در طراحی و انتخاب مصالح ساختمانی، دیگر یک موضوع فرعی نیست؛ بلکه بخشی ضروری از مهندسی ساختمان مدرن محسوب می‌شود.

دوره 1، شماره 2 - شماره پیاپی 2
این شماره از فصلنامه تخصصی سیداد با تمرکز بر جنگ تحمیلی رمضان و با تاخیر ناشی از اثرات جنگ، منتشر میشود.
زمستان 1404
صفحه 27-31